Często podczas projektowania ogrodu, wielką bolączką architektów krajobrazu jest stworzenie przestrzeni w małym ogrodzie. W istocie, ciężko jest wygospodarować miejsce, jeżeli go po prostu nie ma. Nie mniej dzięki kilku zabiegom, możemy „oszukać” wzrok widza i stworzyć wrażenie odczucia większej powierzchni, niżeli jest w rzeczywistości.

Podobnie jak w przypadku architektury wnętrz, tak i tutaj znaczenie będzie miało kilka czynników: użyty kolor, kształt, perspektywy czy też elementy ogrodu. Niestety, ale w porównaniu do urządzania domu, uzyskanie przestrzeni w ogrodzie jest znacznie trudniejsze. Nie ma jednak powodu do załamywania się, wystarczy bowiem zastosować pewne sposoby.

Pierwszym z nich jest użycie odpowiedniego koloru w ogrodzie. Niektóre z nich mają bowiem zdolność optycznego tworzenia powierzchni. Dla przykładu na obrazie namalowanym na przeźroczystym płótnie, najbardziej widoczne będą obiekty o kolorze jasnoczerwonym bądź purpurowym. Adekwatnie jest w ogrodzie – jeżeli zagospodarujemy jego końcowy teren rabatami o kwiatach w kolorze pomarańczowym, bądź czerwonym, uzyskamy poczucie bliskości. Ten zabieg szczególnie poleca się w ogrodach wąskich i długich. Możemy również zastosować bardzo jasne kolory, takie jak niebieski, szary, bądź biały. Dzięki nim uzyskamy optyczne wydłużenie granic ogrodu.

Drugi sposób przeznaczony jest dla średnich i dużych ogrodów. Jego rola polega również na wydłużeniu granicy naszej działki. Metoda jest stosunkowo prosta, polega bowiem na dostosowaniu roślinności do tej, która rośnie przy granicy naszego terenu. Dla przykładu: jeżeli sąsiednia działka ma posadzone liczne krzewy tuż przy naszym płocie, powinniśmy posadzić do nich równolegle krzewy w takim zagęszczeniu, by przysłonić całkowicie obszar graniczny. Oczywiście roślinność powinna mieć sporą szerokość (według specjalistów około 2 m) oraz duże zagęszczenie gałęzi.

Trzeci sposób jest nastawiony na otwartą przestrzeń. Podobnie jak w przypadku ścian i podłóg w domu, tak i w ogrodzie wyznaczamy granicę pewnych obszarów, pełniących różną funkcję. Najczęstszym elementem wyznaczającym dany obszar jest trawnik. Mały ogród powinien mieć otwartą przestrzeń, która nie ma jasno wytyczonej granicy między kolejnymi strefami. Dzięki temu będzie sprawiał poczucie większego niż jest w rzeczywistości.

Ostatnim, aczkolwiek dla mnie najciekawszym elementem jest użycie „lustrzanej bramy”. Zabieg jest stosunkowo skomplikowany, lecz efekt bardzo wymierny. W przypadku małego ogrodu, zabudowanego murem, możemy pokusić się o stworzenie bramy z lustrem. W tym celu tworzymy obrys bramy w murze i kujemy go na głębokość około 10-15 cm. W wykutym miejscu instalujemy żelazny stelaż, na którym będzie przymocowane lustro. Ważne jest by powierzchnia lustra znajdowała się na równi z fasadą muru. Ustawiamy lustro pod takim kątem, by widoczne były elementy ogrodu. Ważne jest jedynie, by w odbiciu nie było widać osoby, która spogląda w lustro. Dzięki temu oszukamy widza, tworząc wrażenie drugiego ogrodu, znajdującego się za „bramą”.

Źródło: Projektowanie małego ogrodu - Roger Sweetinburgh