Wiele miast zostało zbudowanych wokół systemów transportu np. linii kolejowych, co na początku warunkowało dobrobyt mieszkańców, w dzisiejszych czasach przyczynia się raczej do pogorszenia warunków życia w miastach. Infrastruktura transportowa przeciętnie zajmuje od 20% do 40% powierzchni miasta. Nawet w miastach, które inwestują ogromne środki w rozwój zrównoważonych metod transportu, jak np. Waszyngton, drogi, skrzyżowania itp. Zajmują 22% powierzchni, a jeśli dodać powierzchnie przeznaczone pod parkingi, suma wzrasta do 30%. Systemy transportowe maja tez ogromny udział (30%) w globalnym zanieczyszczeniu dwutlenkiem węgla. Wzrost użytkowania samochodów osobowych sprzyja tez anonimowości i nie sprzyja budowaniu silnych ekonomicznie społeczności lokalnych.

New York, San Francisco i inne amerykańskie miasta są pionierami w kreatywnym wykorzystaniu nadwyżek infrastruktury transportowej, a mianowicie przekształcają oni ulice oraz miejsca parkingowe w mini-place lub”parklets”. Parklets to bezpieczne, przyjazne przestrzenie rekreacyjne, w których umieszcza się kawiarniane stoliki i krzesła, ławki, drzewka i inne rośliny, często wykonane w całości lub części z materiałów odzyskanych, są więc też ekologiczne. Te niedrogie przestrzenie publiczne zachęcają mieszkańców do pozostawienia samochodu w domu, spacerowania, interakcji z pozostałymi użytkownikami. Np. w San Francisco postawienie nowego parkletu wzmożyło ruch pieszy w okolicy o 37%. niektóre miasta inwestują przede wszystkim w zaniedbane dzielnice.

Wyizolowane z materii miasta przestrzenie, jak np. przejścia pod trasami, kładkami, mostami itp. są często zamieszkiwane przez bezdomnych, sprzyjają rozwojowi przestępczości, są niebezpieczne dla przypadkowych przechodniów. Niektóre miasta dostrzegły już potencjał tych miejsc, np. w Toronto odzyskuje niezagospodarowane dotychczas przestrzenie pod infrastrukturą transportową i przekształca je w pełne zieleni parki rekreacyjne, które maja służyć lokalnej społeczności.

Również inne elementy nieużywanej infrastruktury transportowej uzyskują nową funkcjonalność. W USA istnieje ok 35000 km porzuconych linii kolejowych, zostały one zagospodarowane na szlaki wędrowne i rowerowe dzięki innowacyjnemu programowi „Rails to Trails”. Inne miasta proponując nowe wykorzystanie infrastruktury wodnej, zanieczyszczonych kanałów irygacyjnych, czy basenów przeciwpożarowych. kreując wokół nich centra miejskiej społeczności, integrując i wspomagając wzrost ekonomiczny miasta. Każdy z zaprezentowanych projektów przedstawia nowe, zrównoważone podejście, które stawia raczej na kreatywne wykorzystanie dostępnej infrastruktury, niż kosztowne jej przebudowywanie.

Źródło: asla.org